Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με την υπ΄ αριθμ. 1741/2015 απόφασή της έκρινε ότι δεν προσκρούει στην ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία, αλλά ούτε στις αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Δ.Ε.Ε.) και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η διπλή ποινή (χρηματικό πρόστιμο και ποινική καταδίκη) για τις περιπτώσεις της λαθρεμπορίας, αλλά ούτε αποτελεί διπλή κύρωση για το ίδιο αδίκημα σύμφωνα με την αρχή «κανείς δεν διώκεται, ούτε τιμωρείται ποινικά δις για το ίδιο αδίκημα».
Ειδικότερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ αφού αναίρεσε απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά που είχε κρίνει τα αντίθετα, υποχρέωσε εταιρεία πετρελαιοειδών να πληρώσει το ποσό των 35.406 ευρώ που της επιβλήθηκε από το Ζ΄ Τελωνείο Ελευθέρων Τελωνειακών Συγκροτημάτων Πειραιώς, λόγω λαθρεμπορίας. Και αυτό παρά το γεγονός ότι από τα Ποινικά Δικαστήρια αθωώθηκε η επίμαχη εταιρεία λόγω αμφιβολιών.
Αναλυτικότερα, στην εταιρεία επιβλήθηκε το επίμαχο πρόστιμο (πολλαπλό τέλος λαθρεμπορίας) λόγω διαθέσεως με πλαστά τιμολόγια σε «μαϊμού» εταιρεία (ανύπαρκτη) 326.361 λίτρων πετρελαίου κίνησης λαθραίας προέλευσης προς κατανάλωση στην εσωτερική αγορά.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι το πολλαπλό τέλος που προβλέπει ο Τελωνειακός Κώδικας «δεν συνιστά ποινή του ποινικού δικαίου, που επιβάλλεται από τα ποινικά δικαστήρια υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις της ποινικής διαδικασίας με σκοπό αυτόν που χαρακτηρίζει την "ποινή", δηλαδή τη γενικότερη νομική, ηθική και κοινωνική αποδοκιμασία της συμπεριφοράς του δράστη, αλλά έχει χαρακτήρα, όπως ρητώς άλλωστε διαλαμβάνεται στη διάταξη του άρθρου 89 παρ.2 του Τελωνειακού Κώδικα, διοικητικής κυρώσεως που επιβάλλεται από διοικητικά όργανα -υπό τον ουσιαστικό έλεγχο των διοικητικών δικαστηρίων- και εξυπηρετεί διαφορετικό σκοπό, που είναι η διασφάλιση της εισπράξεως κοινοτικών και εθνικών πόρων καθώς και η τήρηση και ομαλή εφαρμογή των κανόνων της τελωνειακής διαδικασίας».
Και συνεχίζει η Ολομέλεια του ΣτΕ ότι «το πολλαπλό τέλος όχι μόνο κατά τον τυπικό χαρακτηρισμό του στην ελληνική νομοθεσία αλλά και κατά τη φύση και τον χαρακτήρα του διαφέρει από τις κυρώσεις ποινικής φύσεως».
Εξάλλου, αναφέρει το ΣτΕ εφ' όσον η κύρωση του πολλαπλού τέλους δεν έχει ποινικό χαρακτήρα, δεν ανακύπτει ζήτημα εφαρμογής της αρχής ne bis in idem που διαλαμβάνεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του 7ου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ καθώς και στο άρθρο 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης».
Τέλος, αναφέρει το ΣτΕ ότι η αμετάκλητη αθώωση του κατηγορουμένου από τα ποινικά δικαστήρια δεν αποκλείει την -κατόπιν συνεκτιμήσεως της αθωώσεώς του αυτής- αιτιολογημένη διαφορετική κρίση στο πλαίσιο της διοικητικής δίκης περί επιβολής πολλαπλού τέλους λόγω λαθρεμπορίας», πολύ περισσότερο μάλιστα όταν η αθώωση είναι λόγω αμφιβολιών.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣτΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣτΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 18 Μαΐου 2015
Σάββατο 16 Μαΐου 2015
ΑΠΟΦΑΣΗ ΣτΕ: Αντισυνταγματική η φορολόγηση του επιδόματος αλλοδαπής των εκπαιδευτικών
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με μία σειρά αποφάσεων της (1853/2015 κ.λπ.) έκρινε ότι είναι αφορολόγητο το επίδομα αλλοδαπής που λαμβάνουν οι εκπαιδευτικοί όταν αποσπώνται στο εξωτερικό για να διδάξουν σε σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ παράλληλα είναι αντισυνταγματικοί οι νόμοι που επιβάλλουν την φορολόγησή τους.
Η Ολομέλεια του ανωτάτου ακυρωτικού δικαστηρίου δικαίωσε εκπαιδευτικό ο οποίος είχε αποσπαστεί για να διδάξει σε σχολική μονάδα στην Γερμανία (Βαυαρία), κρίνοντας ότι το εν λόγω επίδομα εξωτερικού, «το οποίο λαμβάνουν οι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Ελληνικών σχολείων, προκειμένου να ανταποκριθούν στην ανάγκη αντιμετωπίσεως των ειδικών συνθηκών διαβιώσεως σε κάθε χώρα και συνεπώς προς κάλυψη των δαπανών, στις οποίες αυτοί υποβάλλονται εξαιτίας της υπηρεσίας που τους έχει ανατεθεί, δεν επιτρέπεται κατά τα άρθρα 4 παράγραφος 5 και 78 παράγραφοι 1 και 4 του Συντάγματος, να υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, δεδομένου ότι έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα».
Ακόμα, οι σύμβουλοι Επικρατείας επισημαίνουν ότι σύμφωνα με τις συνταγματικές επιταγές δεν μπορεί το επίμαχο επίδομα να υπαχθεί σε φορολόγηση λόγω του αποζημιωτικού χαρακτήρα του και το αφορολόγητο του επίμαχου επιδόματος δεν το αναιρεί το ότι παρέχεται ανεξάρτητα από την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων δαπανών.
Και αυτό γιατί οι δαπάνες είναι αναμενόμενες και «άρρηκτα συνδεδεμένες με την υπηρεσία την οποία ο εκπαιδευτικός προσφέρει ευρισκόμενος στην αλλοδαπή, καθώς και με το κόστος ζωής στη χώρα στην οποία υπηρετεί, για τον λόγο δε άλλωστε αυτό το ύψος του επιδόματος καθορίζεται για κάθε χώρα και με κριτήριο τις τοπικές συνθήκες διαβιώσεως».
Η Ολομέλεια του ανωτάτου ακυρωτικού δικαστηρίου δικαίωσε εκπαιδευτικό ο οποίος είχε αποσπαστεί για να διδάξει σε σχολική μονάδα στην Γερμανία (Βαυαρία), κρίνοντας ότι το εν λόγω επίδομα εξωτερικού, «το οποίο λαμβάνουν οι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Ελληνικών σχολείων, προκειμένου να ανταποκριθούν στην ανάγκη αντιμετωπίσεως των ειδικών συνθηκών διαβιώσεως σε κάθε χώρα και συνεπώς προς κάλυψη των δαπανών, στις οποίες αυτοί υποβάλλονται εξαιτίας της υπηρεσίας που τους έχει ανατεθεί, δεν επιτρέπεται κατά τα άρθρα 4 παράγραφος 5 και 78 παράγραφοι 1 και 4 του Συντάγματος, να υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, δεδομένου ότι έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα».
Ακόμα, οι σύμβουλοι Επικρατείας επισημαίνουν ότι σύμφωνα με τις συνταγματικές επιταγές δεν μπορεί το επίμαχο επίδομα να υπαχθεί σε φορολόγηση λόγω του αποζημιωτικού χαρακτήρα του και το αφορολόγητο του επίμαχου επιδόματος δεν το αναιρεί το ότι παρέχεται ανεξάρτητα από την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων δαπανών.
Και αυτό γιατί οι δαπάνες είναι αναμενόμενες και «άρρηκτα συνδεδεμένες με την υπηρεσία την οποία ο εκπαιδευτικός προσφέρει ευρισκόμενος στην αλλοδαπή, καθώς και με το κόστος ζωής στη χώρα στην οποία υπηρετεί, για τον λόγο δε άλλωστε αυτό το ύψος του επιδόματος καθορίζεται για κάθε χώρα και με κριτήριο τις τοπικές συνθήκες διαβιώσεως».
Παρασκευή 15 Μαΐου 2015
ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΕ Οριστική λύση για τα αυθαίρετα: Συνταγματικός ο νόμος για τη νομιμοποίηση
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) με την υπ΄ αριθμ. 1858/2015 απόφασή της έκρινε ότι είναι συνταγματικά ανεκτές και νόμιμες οι ρυθμίσεις του νέου νόμου 4178/2013 για την νομιμοποίηση των αυθαιρέτων και απέρριψε ως απαράδεκτες τις προσφύγες κατοίκων του Αμαρουσίου. Ουσιαστικά λύνεται ο γόρδιος δεσμός για περίπου 1 εκατ. ιδιοκτήτες ακινήτων που προχώρησαν σε τακτοποιήσεις.
Συγκεκριμένα, η Ολομέλεια του ΣτΕ (πρόεδρος ο Σωτήρης Ρίζος και εισηγητής ο Σύμβουλος Επικρατείας Κωνσταντίνος Κουσούλης), έκρινε ότι δεν προσκρούει σε καμία συνταγματική διάταξη ο νόμος 4178/2013 για την αντιμετώπιση της αυθαίρετης δόμηση, που προβλέπει την διατήρηση για μεγάλο χρονικό διάστημα των αυθαιρέτων, την εξαίρεση τους από την κατεδάφιση, κ.λπ.
Στη δικαστική απόφαση επισημαίνεται ότι από τη δέσμη μέτρων που θεσμοθετούνται προς αποτροπή συνέχισης της άνομης οικοδομικής δραστηριότητας για το μέλλον, κρίνεται ότι οι σχετικές ρυθμίσεις του νόμου 4178/2013 που αναφέρονται στα αυθαίρετα του παρελθόντος είναι συνταγματικά ανεκτές.
Όμως, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι είναι αντίθετες στις Συνταγματικές διατάξεις: 1) για τη διάκριση των εξουσιών (άρθρο 26 του Συντάγματος), 2) το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας (άρθρο 20 του Συντάγματος) και 3) την υποχρέωση συμμόρφωση της Πολιτείας προς τις δικαστικές αποφάσεις (άρθρο 95 του Συντάγματος), η ευνοϊκή εκείνη διάταξη του άρθρου 23 του νόμου 4178/2013, που προβλέπει ότι μπορούν να τακτοποιηθούν (νομιμοποιηθούν) τα ακίνητα που έχουν κριθεί αυθαίρετα και κατεδαφιστέα με τελεσίδική δικαστική απόφαση.
Να επισημανθεί ότι, εν τω μεταξύ, η διάταξη του άρθρου 23 του νόμου 4178/2013, αντικαστάθηκε με νέα, η οποία προβλέπει ότι παραμένουν κατεδαφιστέα τα ακίνητα που κρίθηκαν αυθαίρετα με δικαστική απόφαση.
Επίσης, οι σύμβουλοι Επικρατείας δεν δέχθηκαν απέρριψαν ως απαράδεκτο τον ισχυρισμό ότι ο επίμαχος νόμος για την νομιμοποίηση των αυθαιρέτων, προσκρούει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).
Υπενθυμίζεται ότι στο ΣτΕ είχαν προσφύγει τρεις κάτοικοι του Αμαρουσίου που ζητούσαν να ακυρωθούν ως αντισυνταγματικές και παράνομες οι υπουργικές αποφάσεις για την έναρξη λειτουργίας του πληροφορικού συστήματος διεκπεραίωσης των δηλώσεων υπαγωγής στον νόμο 4178/2013 που αφορά την νομιμοποίηση των αυθαιρέτων.
Συγκεκριμένα, η Ολομέλεια του ΣτΕ (πρόεδρος ο Σωτήρης Ρίζος και εισηγητής ο Σύμβουλος Επικρατείας Κωνσταντίνος Κουσούλης), έκρινε ότι δεν προσκρούει σε καμία συνταγματική διάταξη ο νόμος 4178/2013 για την αντιμετώπιση της αυθαίρετης δόμηση, που προβλέπει την διατήρηση για μεγάλο χρονικό διάστημα των αυθαιρέτων, την εξαίρεση τους από την κατεδάφιση, κ.λπ.
Στη δικαστική απόφαση επισημαίνεται ότι από τη δέσμη μέτρων που θεσμοθετούνται προς αποτροπή συνέχισης της άνομης οικοδομικής δραστηριότητας για το μέλλον, κρίνεται ότι οι σχετικές ρυθμίσεις του νόμου 4178/2013 που αναφέρονται στα αυθαίρετα του παρελθόντος είναι συνταγματικά ανεκτές.
Όμως, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι είναι αντίθετες στις Συνταγματικές διατάξεις: 1) για τη διάκριση των εξουσιών (άρθρο 26 του Συντάγματος), 2) το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας (άρθρο 20 του Συντάγματος) και 3) την υποχρέωση συμμόρφωση της Πολιτείας προς τις δικαστικές αποφάσεις (άρθρο 95 του Συντάγματος), η ευνοϊκή εκείνη διάταξη του άρθρου 23 του νόμου 4178/2013, που προβλέπει ότι μπορούν να τακτοποιηθούν (νομιμοποιηθούν) τα ακίνητα που έχουν κριθεί αυθαίρετα και κατεδαφιστέα με τελεσίδική δικαστική απόφαση.
Να επισημανθεί ότι, εν τω μεταξύ, η διάταξη του άρθρου 23 του νόμου 4178/2013, αντικαστάθηκε με νέα, η οποία προβλέπει ότι παραμένουν κατεδαφιστέα τα ακίνητα που κρίθηκαν αυθαίρετα με δικαστική απόφαση.
Επίσης, οι σύμβουλοι Επικρατείας δεν δέχθηκαν απέρριψαν ως απαράδεκτο τον ισχυρισμό ότι ο επίμαχος νόμος για την νομιμοποίηση των αυθαιρέτων, προσκρούει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).
Υπενθυμίζεται ότι στο ΣτΕ είχαν προσφύγει τρεις κάτοικοι του Αμαρουσίου που ζητούσαν να ακυρωθούν ως αντισυνταγματικές και παράνομες οι υπουργικές αποφάσεις για την έναρξη λειτουργίας του πληροφορικού συστήματος διεκπεραίωσης των δηλώσεων υπαγωγής στον νόμο 4178/2013 που αφορά την νομιμοποίηση των αυθαιρέτων.
Πέμπτη 14 Μαΐου 2015
ΣτΕ: Οι πολίτες μπορούν να κάνουν κατασχέσεις στα ταμεία της εφορίας για οφειλές του Δημοσίου!
Η αυξημένη, 7μελής σύνθεση του ΣΤ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την υπ’ αριθμ’ 819/2015 απόφασή της, έκρινε ότι είναι επιτρεπτή μεν η κατάσχεση κινητής περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου, όπως είναι τα χρήματα που υπάρχουν στα ταμεία των ΔΟΥ, αλλά υπό την προϋπόθεση ότι δεν δημιουργείται κίνδυνος ανατροπής της εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού.
Το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο (πρόεδρος Αθανάσιος Ράντος και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας Μαρία Καραμανώφ) έκρινε ότι ήταν νόμιμη η κατάσχεση του ποσού των 22.800 ευρώ που είχε επιδικαστεί στον πολίτη λόγω του τραυματισμού του από στρατιωτικό αυτοκίνητο.
Το εν λόγω ποσό επιδικάστηκε από το Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης.
Στη συνέχεια ο πολίτης κοινοποίησε στο Δημόσιο την δικαστική απόφαση προς εκτέλεση, αλλά το Δημόσιο δεν συμμορφώθηκε.
Κατόπιν αυτού, ο πολίτης με έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης κινητών πραγμάτων, κατάσχεσε μέσω δικαστικού επιμελητή το ποσό των 22.800 ευρώ από το ταμείο της ΔΟΥ Ενσήμων Αθηνών.
Αμέσως, το ελληνικό Δημόσιο άσκησε ανακοπή κατά της αναγκαστικής κατάσχεσης και πρόβαλε ότι ήταν παράνομη η κατάσχεση των εσόδων από τη διαχείριση ενσήμων, γιατί πρόκειται για δημόσια περιουσία αφιερωμένη στην εκπλήρωση δημοσίων σκοπών (κρατικός προϋπολογισμός).
Ωστόσο το ΣτΕ σημειώνει ότι «από το άρθρο 95 παράγραφος 5 του Συντάγματος, το οποίο επιτάσσει τη συμμόρφωση προς τις δικαστικές αποφάσεις, σε περίπτωση εκδόσεως δικαστικής αποφάσεως η οποία υποχρεώνει το Δημόσιο σε συμμόρφωση και εφ' όσον η υποχρέωση αυτή συνίσταται στην καταβολή χρηματικού ποσού, ο ιδιώτης διάδικος δύναται, για την ικανοποίηση της απαιτήσεως του, να χρησιμοποιήσει τα μέσα αναγκαστικής εκτελέσεως κατά του Δημοσίου και, ειδικότερα, να προβεί στην αναγκαστική κατάσχεση ταμειακών διαθεσίμων, χρημάτων δηλαδή του Δημοσίου, στην οικεία οικονομική υπηρεσία».
Και αυτό γιατί σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία (νόμος 3068/2002) «στην περιουσία του Δημοσίου, στην οποία και μόνον επιτρέπεται να γίνει αναγκαστική κατάσχεση, περιλαμβάνονται και τα χρηματικά διαθέσιμα του Δημοσίου, ανεξάρτητα από την πηγή από την οποία προέρχονται».
Παράλληλα, το ΣτΕ επικύρωσε την εφετειακή απόφαση που έκρινε ότι δεν είναι ακατάσχετα το σύνολο των χρημάτων που βρίσκονται στα ταμεία των ΔΟΥ, επειδή αποσκοπούν στην πληρωμή των εγγεγραμμένων στο ετήσιο προϋπολογισμό δαπανών και ενώ από την άλλη πλευρά υπάρχει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα δικαστικής προστασίας το οποίο εμφανίζεται με την μορφή αναγκαστική κατάσχεσης κινητής περιουσίας.
Όπως υπογραμμίζουν οι σύμβουλοι Επικρατείας για «να υπερκαμφθεί το συνταγματικά προστατευμένο συνταγματικό δικαίωμα της δικαστικής προστασίας απαιτείται επιπλέον να δημιουργείται κίνδυνος ανατροπής της εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού ως προς την εκπλήρωση των δαπανών», όμως τον τελευταίο αυτό ισχυρισμό δεν τον προέβαλε το Δημόσιο. καταλήγει το ΣτΕ.
Τελικά, απορρίφθηκε η αίτηση αναίρεσης του Δημοσίου κατά της εφετειακής απόφασης και νομιμοποιήθηκε η κατάσχεση.
Το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο (πρόεδρος Αθανάσιος Ράντος και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας Μαρία Καραμανώφ) έκρινε ότι ήταν νόμιμη η κατάσχεση του ποσού των 22.800 ευρώ που είχε επιδικαστεί στον πολίτη λόγω του τραυματισμού του από στρατιωτικό αυτοκίνητο.
Το εν λόγω ποσό επιδικάστηκε από το Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης.
Στη συνέχεια ο πολίτης κοινοποίησε στο Δημόσιο την δικαστική απόφαση προς εκτέλεση, αλλά το Δημόσιο δεν συμμορφώθηκε.
Κατόπιν αυτού, ο πολίτης με έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης κινητών πραγμάτων, κατάσχεσε μέσω δικαστικού επιμελητή το ποσό των 22.800 ευρώ από το ταμείο της ΔΟΥ Ενσήμων Αθηνών.
Αμέσως, το ελληνικό Δημόσιο άσκησε ανακοπή κατά της αναγκαστικής κατάσχεσης και πρόβαλε ότι ήταν παράνομη η κατάσχεση των εσόδων από τη διαχείριση ενσήμων, γιατί πρόκειται για δημόσια περιουσία αφιερωμένη στην εκπλήρωση δημοσίων σκοπών (κρατικός προϋπολογισμός).
Ωστόσο το ΣτΕ σημειώνει ότι «από το άρθρο 95 παράγραφος 5 του Συντάγματος, το οποίο επιτάσσει τη συμμόρφωση προς τις δικαστικές αποφάσεις, σε περίπτωση εκδόσεως δικαστικής αποφάσεως η οποία υποχρεώνει το Δημόσιο σε συμμόρφωση και εφ' όσον η υποχρέωση αυτή συνίσταται στην καταβολή χρηματικού ποσού, ο ιδιώτης διάδικος δύναται, για την ικανοποίηση της απαιτήσεως του, να χρησιμοποιήσει τα μέσα αναγκαστικής εκτελέσεως κατά του Δημοσίου και, ειδικότερα, να προβεί στην αναγκαστική κατάσχεση ταμειακών διαθεσίμων, χρημάτων δηλαδή του Δημοσίου, στην οικεία οικονομική υπηρεσία».
Και αυτό γιατί σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία (νόμος 3068/2002) «στην περιουσία του Δημοσίου, στην οποία και μόνον επιτρέπεται να γίνει αναγκαστική κατάσχεση, περιλαμβάνονται και τα χρηματικά διαθέσιμα του Δημοσίου, ανεξάρτητα από την πηγή από την οποία προέρχονται».
Παράλληλα, το ΣτΕ επικύρωσε την εφετειακή απόφαση που έκρινε ότι δεν είναι ακατάσχετα το σύνολο των χρημάτων που βρίσκονται στα ταμεία των ΔΟΥ, επειδή αποσκοπούν στην πληρωμή των εγγεγραμμένων στο ετήσιο προϋπολογισμό δαπανών και ενώ από την άλλη πλευρά υπάρχει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα δικαστικής προστασίας το οποίο εμφανίζεται με την μορφή αναγκαστική κατάσχεσης κινητής περιουσίας.
Όπως υπογραμμίζουν οι σύμβουλοι Επικρατείας για «να υπερκαμφθεί το συνταγματικά προστατευμένο συνταγματικό δικαίωμα της δικαστικής προστασίας απαιτείται επιπλέον να δημιουργείται κίνδυνος ανατροπής της εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού ως προς την εκπλήρωση των δαπανών», όμως τον τελευταίο αυτό ισχυρισμό δεν τον προέβαλε το Δημόσιο. καταλήγει το ΣτΕ.
Τελικά, απορρίφθηκε η αίτηση αναίρεσης του Δημοσίου κατά της εφετειακής απόφασης και νομιμοποιήθηκε η κατάσχεση.
Τετάρτη 13 Μαΐου 2015
Το ΣτΕ δεν ενέκρινε το επίδομα αυξημένης ετοιμότητας στους ειδικούς φρουρούς
Το ΣΤ΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας με μια σειρά αποφάσεων (1748/2015,κ.λπ.) έκρινε ότι οι ειδικοί φρουροί της Ελληνικής Αστυνομίας δεν δικαιούνται το επίδομα αυξημένης ετοιμότητας για νυκτερινή υπηρεσία, κατά τη διετία 2000 έως 2002 και αναίρεσε αντίστοιχες αποφάσεις των Διοικητικών Πρωτοδικείων που είχαν ταχθεί υπέρ της χορήγησής του.
Αναλυτικότερα, ειδικοί φρουροί είχαν προσφύγει στα Διοικητικά Δικαστήρια και ζητούσαν διαφορές αποδοχών, για την διετία 2000-2002, λόγω της μη χορήγησης του επίμαχου επιδόματος, υποστηρίζοντας ότι είναι αντισυνταγματικός και παράνομος ο αποκλεισμός των ειδικών φρουρών από την χορήγηση του εν λόγω επιδόματος, το οποίο το λαμβάνει το αστυνομικό προσωπικό της ΕΛΑΣ. Διευκρινίζεται, ότι το συγκεκριμένο επίδομα, από 1η Ιανουαρίου 2002 και μετά, με υπουργική απόφαση, το λαμβάνουν και οι ειδικοί φρουροί.
Αρχικά, τα Διοικητικά Πρωτοδικεία, δικαίωσαν τους ειδικούς φρουρούς κρίνοντας ότι η μη χορήγηση αντίκειται στην συνταγματική αρχή της ισότητας και προς άρση της αντισυνταγματικότητας αυτής πρέπει να χορηγηθεί το επίδομα και σ΄ αυτούς.
Αντίθετα, το ΣτΕ αποφάνθηκε ότι οι ειδικοί φρουροί αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία προσωπικού του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, "τελούν υπό διαφορετικό υπηρεσιακό καθεστώς και ιδίως χωρίς δυνατότητα εξελίξεως στην ιεραρχία, σε σχέση με το αστυνομικό προσωπικό, ασκούν, δε, καθήκοντα τα οποία σε κάθε περίπτωση είναι ειδικότερα και μερικότερα, σε σχέση με την γενική αστυνομική αρμοδιότητα, η οποία έχει ανατεθεί στο αστυνομικό προσωπικό".
Παράλληλα, όπως αναφέρουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, οι ειδικοί φρουροί είναι διαφορετική κατηγορία προσωπικού της ΕΛΑΣ, και "μπορεί να τύχουν διαφορετικής μεταχειρίσεως από τον νομοθέτη, χωρίς τούτο να συνεπάγεται παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας".
Τέλος, το ΣτΕ έκρινε ότι η σχετική νομοθετική διάταξη, που προβλέπει την μη χορήγηση του επίμαχου επιδόματος (για το προ του 2002 διαστήματος), δεν αντίκειται στο άρθρο 4 του Συντάγματος περί ισότητας.
Αναλυτικότερα, ειδικοί φρουροί είχαν προσφύγει στα Διοικητικά Δικαστήρια και ζητούσαν διαφορές αποδοχών, για την διετία 2000-2002, λόγω της μη χορήγησης του επίμαχου επιδόματος, υποστηρίζοντας ότι είναι αντισυνταγματικός και παράνομος ο αποκλεισμός των ειδικών φρουρών από την χορήγηση του εν λόγω επιδόματος, το οποίο το λαμβάνει το αστυνομικό προσωπικό της ΕΛΑΣ. Διευκρινίζεται, ότι το συγκεκριμένο επίδομα, από 1η Ιανουαρίου 2002 και μετά, με υπουργική απόφαση, το λαμβάνουν και οι ειδικοί φρουροί.
Αρχικά, τα Διοικητικά Πρωτοδικεία, δικαίωσαν τους ειδικούς φρουρούς κρίνοντας ότι η μη χορήγηση αντίκειται στην συνταγματική αρχή της ισότητας και προς άρση της αντισυνταγματικότητας αυτής πρέπει να χορηγηθεί το επίδομα και σ΄ αυτούς.
Αντίθετα, το ΣτΕ αποφάνθηκε ότι οι ειδικοί φρουροί αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία προσωπικού του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, "τελούν υπό διαφορετικό υπηρεσιακό καθεστώς και ιδίως χωρίς δυνατότητα εξελίξεως στην ιεραρχία, σε σχέση με το αστυνομικό προσωπικό, ασκούν, δε, καθήκοντα τα οποία σε κάθε περίπτωση είναι ειδικότερα και μερικότερα, σε σχέση με την γενική αστυνομική αρμοδιότητα, η οποία έχει ανατεθεί στο αστυνομικό προσωπικό".
Παράλληλα, όπως αναφέρουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, οι ειδικοί φρουροί είναι διαφορετική κατηγορία προσωπικού της ΕΛΑΣ, και "μπορεί να τύχουν διαφορετικής μεταχειρίσεως από τον νομοθέτη, χωρίς τούτο να συνεπάγεται παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας".
Τέλος, το ΣτΕ έκρινε ότι η σχετική νομοθετική διάταξη, που προβλέπει την μη χορήγηση του επίμαχου επιδόματος (για το προ του 2002 διαστήματος), δεν αντίκειται στο άρθρο 4 του Συντάγματος περί ισότητας.
Δευτέρα 11 Μαΐου 2015
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ Πράσινο φως για την τουριστική αξιοποίηση της έκτασης στη Μονή Τοπλού
Το «πράσινο φως» άναψε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας για την υλοποίηση της επένδυσης της εταιρείας βρετανικών συμφερόντων Loyalward L.t.d., σε έκταση 22.120,349 στρεμμάτων της Μονής Τοπλού που βρίσκεται πλησίον του Φοινικοδάσους Βάι της Κρήτης. Η επίμαχη επένδυση υπερβαίνει το ποσό των 100.000.000 ευρώ.
Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα, στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο κατατέθηκε σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την έγκριση «ειδικού σχεδίου χωρικής ανάπτυξης στρατηγικής επένδυσης "Ίτανος Γαία" στη θέση χερσόνησος Σίδερο, στην περιοχή Ιτάνου, του Δήμου Σητείας της περιφέρειας Κρήτης».
Με άλλα λόγια, με το επίμαχο διάταγμα επιχειρείται η έγκριση Ειδικού Σχεδίου Χωρικής Ανάπτυξης Στρατηγικών Επενδύσεων (ΕΣΧΑΣΕ) ακίνητου 22.120,349 στρεμμάτων που βρίσκεται πλησίον του Φοινικοδάσους Βάι και της Ιεράς Μονής «Παναγίας Ακρωτηριανής και Αγίου Ιωάννου Θεολόγου» (Τοπλού).
Πρόκειται για μια έκταση στο Βορειοανατολικό άκρο Κρήτης που εντάσσεται στο Δήμο Σητείας (δημοτικό διαμέρισμα Ιτάνου) και εκτείνεται σε περιοχή που καταλήγει στη χερσόνησο Σίδερο. Είναι παράκτια περιοχή και ανήκει κατά κυριότητα στο κοινωφελές Εκκλησιαστικό Ίδρυμα «Παναγία η Ακρωτηριανή» που συστάθηκε από την Ιερά Μονή Τοπλού και την Ιερά Μητρόπολη Ιεραπύτνης και Σητείας. Η επίμαχη έκταση αποτελεί περιουσία του εν λόγω Ιδρύματος, το οποίο ιδρύθηκε με το από 27.5.1992 Προεδρικό Διάταγμα.
Το σύνολο της περιοχής έχει παραχωρηθεί στη βρετανική εταιρεία Loyalward L.t.d., η οποία και ανέλαβε την τουριστική αξιοποίηση της περιοχής αυτής κατόπιν διεθνούς διαγωνισμού, ο οποίος την ανέδειξε ως ανάδοχο του έργου. Στη συνέχεια υπεγράφη η από 14.7.1998 σύμβαση παραχώρησης χρήσεως γης τουριστικής αναπτύξεως και εκμετάλλευσης μεταξύ του Ιδρύματος και των βρετανικών συμφερόντων εταιρείας. Στην επίμαχη έκταση υπάγεται ο Όρμος του Βάι με το γνωστό φοινικόδασος και ο αρχαιολογικός χώρος της Ιτάνου.
Το ύψος της επένδυσης υπερβαίνει το ποσό των 100.000.000 ευρώ. Για την υπαγωγή της επένδυσης στις διαδικασίες στρατηγικών επενδύσεων συνεκτιμήθηκαν, μεταξύ των άλλων, η δημιουργία 1.200 θέσεων άμεσης απασχόλησης -οι οποίες εκτιμήθηκε ότι θα συμβάλλουν στη δημιουργία και έμμεσων θέσεων εργασίας, η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας σε περιφερειακό επίπεδο μέσω της βελτίωσης του τουρισμού και η αύξηση των αφίξεων τουριστών.
Να σημειωθεί ότι το Ε.Σ.Χ.Α.Σ.Ε. σύμφωνα με τη νομοθεσία αποτελεί σχέδιο το οποίο στοχεύει «στην επίτευξη ειδικού οικονομικού και αναπτυξιακού σκοπού, ικανού να υποβοηθήσει γενικώς την οικονομία της χώρας, αλλά και να συμβάλει στην άμεση αντιμετώπιση της παρούσης οικονομικής κρίσεως».
Όπως είναι γνωστό η Κρήτη εντάσσεται στα «νησιά με σημαντική τουριστική δραστηριότητα ή στα νησιά που αναπτύσσονται τουριστικά».
Η Ολομέλεια του ΣτΕ (πρόεδρος ο Σωτήρης Ρίζος και εισηγητής ο σύμβουλος Επικρατείας Χρήστος Ντουχάνης) με την υπ΄ αριθμ. 29/2015 γνωμοδότησή της έκρινε νόμιμο το επίμαχο σχέδιο διατάγματος και έκανε ορισμένες νομοτεχνικού περιεχομένου παρατηρήσεις.
Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα, στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο κατατέθηκε σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την έγκριση «ειδικού σχεδίου χωρικής ανάπτυξης στρατηγικής επένδυσης "Ίτανος Γαία" στη θέση χερσόνησος Σίδερο, στην περιοχή Ιτάνου, του Δήμου Σητείας της περιφέρειας Κρήτης».
Με άλλα λόγια, με το επίμαχο διάταγμα επιχειρείται η έγκριση Ειδικού Σχεδίου Χωρικής Ανάπτυξης Στρατηγικών Επενδύσεων (ΕΣΧΑΣΕ) ακίνητου 22.120,349 στρεμμάτων που βρίσκεται πλησίον του Φοινικοδάσους Βάι και της Ιεράς Μονής «Παναγίας Ακρωτηριανής και Αγίου Ιωάννου Θεολόγου» (Τοπλού).
Πρόκειται για μια έκταση στο Βορειοανατολικό άκρο Κρήτης που εντάσσεται στο Δήμο Σητείας (δημοτικό διαμέρισμα Ιτάνου) και εκτείνεται σε περιοχή που καταλήγει στη χερσόνησο Σίδερο. Είναι παράκτια περιοχή και ανήκει κατά κυριότητα στο κοινωφελές Εκκλησιαστικό Ίδρυμα «Παναγία η Ακρωτηριανή» που συστάθηκε από την Ιερά Μονή Τοπλού και την Ιερά Μητρόπολη Ιεραπύτνης και Σητείας. Η επίμαχη έκταση αποτελεί περιουσία του εν λόγω Ιδρύματος, το οποίο ιδρύθηκε με το από 27.5.1992 Προεδρικό Διάταγμα.
Το σύνολο της περιοχής έχει παραχωρηθεί στη βρετανική εταιρεία Loyalward L.t.d., η οποία και ανέλαβε την τουριστική αξιοποίηση της περιοχής αυτής κατόπιν διεθνούς διαγωνισμού, ο οποίος την ανέδειξε ως ανάδοχο του έργου. Στη συνέχεια υπεγράφη η από 14.7.1998 σύμβαση παραχώρησης χρήσεως γης τουριστικής αναπτύξεως και εκμετάλλευσης μεταξύ του Ιδρύματος και των βρετανικών συμφερόντων εταιρείας. Στην επίμαχη έκταση υπάγεται ο Όρμος του Βάι με το γνωστό φοινικόδασος και ο αρχαιολογικός χώρος της Ιτάνου.
Το ύψος της επένδυσης υπερβαίνει το ποσό των 100.000.000 ευρώ. Για την υπαγωγή της επένδυσης στις διαδικασίες στρατηγικών επενδύσεων συνεκτιμήθηκαν, μεταξύ των άλλων, η δημιουργία 1.200 θέσεων άμεσης απασχόλησης -οι οποίες εκτιμήθηκε ότι θα συμβάλλουν στη δημιουργία και έμμεσων θέσεων εργασίας, η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας σε περιφερειακό επίπεδο μέσω της βελτίωσης του τουρισμού και η αύξηση των αφίξεων τουριστών.
Να σημειωθεί ότι το Ε.Σ.Χ.Α.Σ.Ε. σύμφωνα με τη νομοθεσία αποτελεί σχέδιο το οποίο στοχεύει «στην επίτευξη ειδικού οικονομικού και αναπτυξιακού σκοπού, ικανού να υποβοηθήσει γενικώς την οικονομία της χώρας, αλλά και να συμβάλει στην άμεση αντιμετώπιση της παρούσης οικονομικής κρίσεως».
Όπως είναι γνωστό η Κρήτη εντάσσεται στα «νησιά με σημαντική τουριστική δραστηριότητα ή στα νησιά που αναπτύσσονται τουριστικά».
Η Ολομέλεια του ΣτΕ (πρόεδρος ο Σωτήρης Ρίζος και εισηγητής ο σύμβουλος Επικρατείας Χρήστος Ντουχάνης) με την υπ΄ αριθμ. 29/2015 γνωμοδότησή της έκρινε νόμιμο το επίμαχο σχέδιο διατάγματος και έκανε ορισμένες νομοτεχνικού περιεχομένου παρατηρήσεις.
Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014
«ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΦΟΡΟ», ΛΕΕΙ ΤΟ ΣΤΕ - ΠΩΣ ΑΝΤΙΔΡΑ ΤΟ ΥΠΕΚΑ Απόφαση για το Τέλος Ρύπων
Νέο «πονοκέφαλο» στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης και στη ΔΕΗ προκαλεί δικαστική απόφαση με την οποία απειλείται άμεσα με κατάρρευση ως αντισυνταγματικό το Ειδικό Τέλος Μείωσης Εκπομπών Αέριων Ρύπων (ΕΤΜΕΑΡ) που πληρώνουν όλοι οι καταναλωτές ηλεκτρικού ρεύματος, μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, για να χρησιμοποιούνται πηγές ενέργειας φιλικές προς το περιβάλλον.
Το Β΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε αντισυνταγματικές όλες τις διατάξεις που σχετίζονται με τη θέσπιση και τον προσδιορισμό του ύψους του από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ). Κατά την ομόφωνη κρίση της επταμελούς σύνθεσης του τμήματος, το ΕΤΜΕΑΡ αποτελεί φόρο και όχι ανταποδοτικό τέλος και ο τρόπος επιβολής του με τον νόμο 4001/11 και τις εξουσιοδοτικές ρυθμίσεις του παραβιάζει τις συνταγματικές διατάξεις που αφορούν στη φορολόγηση των πολιτών και ανέχονται την επιβάρυνσή τους μόνο με ειδικούς φορολογικούς νόμους.
Με δύο δικαστικές αποφάσεις κρίνονται αντισυνταγματικές οι επίμαχες ρυθμίσεις του ν. 4001/11, που ανέθεσαν στον υπουργό Περιβάλλοντος να καθορίσει τη μεθοδολογία για τη διαμόρφωση του ύψους του ΕΤΜΕΑΡ, αλλά και οι αποφάσεις της ΡΑΕ που προσδιόρισαν τον σχετικό συντελεστή για τους πελάτες οικιακής χρήσης χαμηλής τάσης και τους αυτοπαραγωγούς υψηλής τάσης (φωτοβολταϊκά κ.λπ.) για το β' εξάμηνο του 2013. Στην πρώτη περίπτωση η χρέωση στους λογαριασμούς της ΔΕΗ ανέρχεται σε 20,80 ευρώ/MWh, ενώ στη δεύτερη σε 1,79 ευρώ/MWh, γεγονός που σημαίνει ότι συχνά η κατανάλωση π.χ. σε ένα σπίτι μπορεί να ξεπεράσει τα ποσά αυτά ανά δίμηνο. Λόγω της αντισυνταγματικότητας, η υπόθεση παραπέμφθηκε υποχρεωτικά στην Ολομέλεια του ΣτΕ, που αναμένεται να επικυρώσει σύντομα τη σχετική ομόφωνη κρίση, αφού στηρίζεται σε πάγια νομολογία του δικαστηρίου την τελευταία δεκαετία σχετικά με τη φορολόγηση και τη θέσπιση ανταποδοτικών τελών. Μόλις επικυρωθεί η αντισυνταγματικότητα, θα ανοίξει ο δρόμος για να διεκδικήσουν οι καταναλωτές την επιστροφή του ΕΤΜΕΑΡ τουλάχιστον για το β' εξάμηνο του 2013 (και ίσως και νωρίτερα) που καθορίστηκε για πελάτες.
Απόφαση-βόμβα για το Τέλος Ρύπων
Το Β' Τμήμα ΣτΕ εκδίδοντας την απόφασή του σε χρόνο-ρεκόρ μέσα σε μόλις δύο μήνες, επισημαίνει ότι το ΕΤΜΕΑΡ αποτελεί φόρο και δεν έχει τον χαρακτήρα ανταποδοτικού τέλους. Κι αυτό γιατί δεν καταβάλλεται ως ειδική αντιπαροχή προς τις κατηγορίες πολιτών που βαρύνει και μάλιστα σε κάποια αντιστοιχία προς το ύψος του. Αντίθετα, το ΕΤΜΕΑΡ αποσκοπεί στην ενίσχυση ενός ειδικού λογαριασμού για χάρη του γενικότερου δημοσίου συμφέροντος ως προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Σε ανακοίνωσή του το ΥΠΕΚΑ επισημαίνει ότι θα περιμένει την οριστική απόφαση της Ολομέλειας ΣτΕ και μέχρι τότε θα συνεχιστεί το ισχύον καθεστώς. «Σε κάθε περίπτωση το ΥΠΕΚΑ θα προβεί, αν χρειαστεί βάσει των αποφάσεων της Ολομέλειας, στην κατάλληλη νομοθετική ρύθμιση», τονίζεται. Για τη διεκδίκηση αναδρομικών επισημαίνει ότι αφορά τον εξαμηνιαίο προσδιορισμό του ΕΤΜΕΑΡ από τον Ιούλιο του 2013.
Καταναλωτές θα αξιώσουν αναδρομικά
Νομικοί κύκλοι υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση πρέπει να νομοθετήσει ξανά από την αρχή για να επιβάλει το ΕΤΜΕΑΡ μέσα από έναν ειδικό φορολογικό νόμο που θα προσδιορίζει εξαντλητικά (χωρίς παραπομπές και εξουσιοδοτήσεις) το ύψος του, αν θέλει να το διασώσει για το μέλλον. Γιατί με την αναμενόμενη σύντομα ακύρωση και από την ολομέλεια ΣτΕ (και εν όψει αυτής), όλοι θα σπεύσουν να ζητήσουν τη διαγραφή του από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, αλλά και να αξιώσουν επιστροφή αναδρομικά όλων των ποσών που αχρεωστήτως κατέβαλαν. Αγνωστο παραμένει εάν στην περίπτωση αυτή επιχειρηθεί η κάλυψη του κενού με άλλου είδους αυξήσεις στα τιμολόγια.
Στο ΣτΕ προσέφυγαν κατά του ΕΤΜΕΑΡ δεκάδες πολίτες διαφόρων περιοχών της χώρας, καθώς και αγροτικοί κτηνοτροφικοί συνεταιρισμοί, αστικές εταιρείες εφαρμογών βιώσιμης ανάπτυξης και πετρελαιοειδών, σωματεία πολιτιστικά - περιβαλλοντικά κ.λπ.
Το Β΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε αντισυνταγματικές όλες τις διατάξεις που σχετίζονται με τη θέσπιση και τον προσδιορισμό του ύψους του από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ). Κατά την ομόφωνη κρίση της επταμελούς σύνθεσης του τμήματος, το ΕΤΜΕΑΡ αποτελεί φόρο και όχι ανταποδοτικό τέλος και ο τρόπος επιβολής του με τον νόμο 4001/11 και τις εξουσιοδοτικές ρυθμίσεις του παραβιάζει τις συνταγματικές διατάξεις που αφορούν στη φορολόγηση των πολιτών και ανέχονται την επιβάρυνσή τους μόνο με ειδικούς φορολογικούς νόμους.
Με δύο δικαστικές αποφάσεις κρίνονται αντισυνταγματικές οι επίμαχες ρυθμίσεις του ν. 4001/11, που ανέθεσαν στον υπουργό Περιβάλλοντος να καθορίσει τη μεθοδολογία για τη διαμόρφωση του ύψους του ΕΤΜΕΑΡ, αλλά και οι αποφάσεις της ΡΑΕ που προσδιόρισαν τον σχετικό συντελεστή για τους πελάτες οικιακής χρήσης χαμηλής τάσης και τους αυτοπαραγωγούς υψηλής τάσης (φωτοβολταϊκά κ.λπ.) για το β' εξάμηνο του 2013. Στην πρώτη περίπτωση η χρέωση στους λογαριασμούς της ΔΕΗ ανέρχεται σε 20,80 ευρώ/MWh, ενώ στη δεύτερη σε 1,79 ευρώ/MWh, γεγονός που σημαίνει ότι συχνά η κατανάλωση π.χ. σε ένα σπίτι μπορεί να ξεπεράσει τα ποσά αυτά ανά δίμηνο. Λόγω της αντισυνταγματικότητας, η υπόθεση παραπέμφθηκε υποχρεωτικά στην Ολομέλεια του ΣτΕ, που αναμένεται να επικυρώσει σύντομα τη σχετική ομόφωνη κρίση, αφού στηρίζεται σε πάγια νομολογία του δικαστηρίου την τελευταία δεκαετία σχετικά με τη φορολόγηση και τη θέσπιση ανταποδοτικών τελών. Μόλις επικυρωθεί η αντισυνταγματικότητα, θα ανοίξει ο δρόμος για να διεκδικήσουν οι καταναλωτές την επιστροφή του ΕΤΜΕΑΡ τουλάχιστον για το β' εξάμηνο του 2013 (και ίσως και νωρίτερα) που καθορίστηκε για πελάτες.
Απόφαση-βόμβα για το Τέλος Ρύπων
Το Β' Τμήμα ΣτΕ εκδίδοντας την απόφασή του σε χρόνο-ρεκόρ μέσα σε μόλις δύο μήνες, επισημαίνει ότι το ΕΤΜΕΑΡ αποτελεί φόρο και δεν έχει τον χαρακτήρα ανταποδοτικού τέλους. Κι αυτό γιατί δεν καταβάλλεται ως ειδική αντιπαροχή προς τις κατηγορίες πολιτών που βαρύνει και μάλιστα σε κάποια αντιστοιχία προς το ύψος του. Αντίθετα, το ΕΤΜΕΑΡ αποσκοπεί στην ενίσχυση ενός ειδικού λογαριασμού για χάρη του γενικότερου δημοσίου συμφέροντος ως προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Σε ανακοίνωσή του το ΥΠΕΚΑ επισημαίνει ότι θα περιμένει την οριστική απόφαση της Ολομέλειας ΣτΕ και μέχρι τότε θα συνεχιστεί το ισχύον καθεστώς. «Σε κάθε περίπτωση το ΥΠΕΚΑ θα προβεί, αν χρειαστεί βάσει των αποφάσεων της Ολομέλειας, στην κατάλληλη νομοθετική ρύθμιση», τονίζεται. Για τη διεκδίκηση αναδρομικών επισημαίνει ότι αφορά τον εξαμηνιαίο προσδιορισμό του ΕΤΜΕΑΡ από τον Ιούλιο του 2013.
Καταναλωτές θα αξιώσουν αναδρομικά
Νομικοί κύκλοι υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση πρέπει να νομοθετήσει ξανά από την αρχή για να επιβάλει το ΕΤΜΕΑΡ μέσα από έναν ειδικό φορολογικό νόμο που θα προσδιορίζει εξαντλητικά (χωρίς παραπομπές και εξουσιοδοτήσεις) το ύψος του, αν θέλει να το διασώσει για το μέλλον. Γιατί με την αναμενόμενη σύντομα ακύρωση και από την ολομέλεια ΣτΕ (και εν όψει αυτής), όλοι θα σπεύσουν να ζητήσουν τη διαγραφή του από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, αλλά και να αξιώσουν επιστροφή αναδρομικά όλων των ποσών που αχρεωστήτως κατέβαλαν. Αγνωστο παραμένει εάν στην περίπτωση αυτή επιχειρηθεί η κάλυψη του κενού με άλλου είδους αυξήσεις στα τιμολόγια.
Στο ΣτΕ προσέφυγαν κατά του ΕΤΜΕΑΡ δεκάδες πολίτες διαφόρων περιοχών της χώρας, καθώς και αγροτικοί κτηνοτροφικοί συνεταιρισμοί, αστικές εταιρείες εφαρμογών βιώσιμης ανάπτυξης και πετρελαιοειδών, σωματεία πολιτιστικά - περιβαλλοντικά κ.λπ.
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ Αντισυνταγματική η περικοπή των συντάξεων των ειδικών μισθολογίων. Επιστροφή χρημάτων
Επέκταση της αντισυνταγματικότητας και στις μνημονιακές περικοπές που έγιναν στους συνταξιούχους των ειδικών μισθολογίων (ένστολοι, δικαστικοί, πανεπιστημιακοί, ιατροί διευθυντές ΕΣΥ κ.ά.)αναμένεται να προταθεί στο Ελεγκτικό Συνέδριο.
Στην πιλοτική δίκη που θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Τετάρτη ενώπιον της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η δικαστική πρόταση θα είναι, σύμφωνα με πληροφορίες του Έθνους της Κυριακής, να ανατραπούν ως αντισυνταγματικές οι περικοπές στους συνταξιούχους των ειδικών μισθολογίων και να επιστραφούν τα ποσά που έχουν παρακρατηθεί από 1ης Αυγούστου 2012.
Τις απόψεις αυτές αναμένεται να υποστηρίξει, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο γενικός επίτροπος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Αν η πρόταση υιοθετηθεί από την Ολομέλεια, κάτι που θεωρείται πολύ πιθανό, τότε η κυβέρνηση θα πρέπει να επιστρέψει αναδρομικά τα ποσά, ενώ με την επίσημη δημοσίευση της απόφασης θα πρέπει να αναπροσαρμόσει τις συντάξεις στα προς της 1ης Αυγούστου του 2012 επίπεδα.
Στην πιλοτική δίκη που θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Τετάρτη ενώπιον της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η δικαστική πρόταση θα είναι, σύμφωνα με πληροφορίες του Έθνους της Κυριακής, να ανατραπούν ως αντισυνταγματικές οι περικοπές στους συνταξιούχους των ειδικών μισθολογίων και να επιστραφούν τα ποσά που έχουν παρακρατηθεί από 1ης Αυγούστου 2012.
Τις απόψεις αυτές αναμένεται να υποστηρίξει, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο γενικός επίτροπος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Αν η πρόταση υιοθετηθεί από την Ολομέλεια, κάτι που θεωρείται πολύ πιθανό, τότε η κυβέρνηση θα πρέπει να επιστρέψει αναδρομικά τα ποσά, ενώ με την επίσημη δημοσίευση της απόφασης θα πρέπει να αναπροσαρμόσει τις συντάξεις στα προς της 1ης Αυγούστου του 2012 επίπεδα.
Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2014
ΣτΕ: Αντισυνταγματικό το χαράτσι στη ΔΕΗ για τη μείωση των ρύπων
Το Β΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), με δύο αποφάσεις του, έκρινε ότι είναι αντισυνταγματικό το ειδικό τέλος μείωσης εκπομπών αερίων ρύπων (ΕΤΜΑΕΡ), που εισπράττεται μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.
Το ΣτΕ έκρινε ότι το εν λόγω ειδικό τέλος (ΕΤΜΑΕΡ), που επιβαρύνει όλους τους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας, αποτελεί φόρο, καθώς δεν έχει το χαρακτήρα ανταποδοτικού τέλους. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, το ΕΤΜΑΕΡ προορίζεται για την αποζημίωση των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) και το ύψος του επίμαχου ειδικού τέλους καθορίζεται ανά εξάμηνο με αποφάσεις της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ).
Το Β΄ Τμήμα του ΣτΕ, με πρόεδρο τον αντιπρόεδρο Φιλοκτήμονα Αρναούτογλου και εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας Αριστόβουλο Βώρο, αναφέρει ότι «το ανταποδοτικό τέλος διακρίνεται από το φόρο κατά το ότι αποτελεί μεν και αυτό, όπως ο φόρος, αναγκαστική παροχή, καταβάλλεται, όμως, έναντι ειδικής αντιπαροχής ήτοι έναντι ειδικώς παρεχόμενης δημόσιας υπηρεσίας». Και η δημόσια αυτή υπηρεσία «παρέχεται προεχόντως χάριν δημοσίου σκοπού, εξυπηρετούνται, όμως, με αυτήν ταυτοχρόνως και όποιοι την χρησιμοποιούν, που φέρουν και το βάρος των δαπανών της».
Σε άλλο σημείο των αποφάσεων, σημειώνεται ότι το ΕΤΜΕΑΡ αποτελεί φόρο και όχι εδικό τέλος και αυτό γιατί το ΕΤΜΕΑΡ «δεν έχει το χαρακτήρα ανταποδοτικού τέλους». Και δεν τον έχει γιατί δεν αποτελεί ειδική αντιπαροχή, αλλά «αποβλέπει στην οικονομική ενίσχυση του ειδικού λογαριασμού του νόμου 2773/1999», με τον οποίο ρυθμίζονται θέματα παραγωγής και συμπαραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ.
Ακόμη, το ΣτΕ αναφέρει ότι ο νόμος 4001/2011, ο οποίος αναθέτει στον υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής να ορίσει τη μεθοδολογία διαμόρφωσης του ύψους του ΕΤΜΑΕΡ και αφετέρου, παρέχει εξουσιοδότηση στη ΡΑΕ να καθορίσει τον συντελεστή χρέωσης ανά κατηγορία καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας, είναι αντίθετος στο άρθρο 78 παράγραφος 4 του Συντάγματος. Το άρθρο αυτό του Συντάγματος καθορίζει την έννοια του φόρου και κάτω από ποιες προϋποθέσεις μπορεί αυτός να επιβληθεί. Κατά συνέπεια, το ΕΤΜΕΑΡ δεν μπορεί να καθοριστεί με υπουργική απόφαση, παρά μόνο με νόμο. Όμως, λόγω της αντισυνταγματικότητας του θέματος, το Β΄ Τμήμα του ΣτΕ παρέπεμψε προς οριστική κρίση το όλο ζήτημα στην Ολομέλεια.
Τέλος, στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο έχουν προσφύγει πολίτες της Αττικής, όπως και διάφορες εταιρείες, ζητώντας να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική και παράνομη η απόφαση της ΡΑΕ, με την οποία καθορίστηκαν οι τιμές του ΕΤΜΕΑΡ για το β΄ εξάμηνο του 2013.
Το ΣτΕ έκρινε ότι το εν λόγω ειδικό τέλος (ΕΤΜΑΕΡ), που επιβαρύνει όλους τους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας, αποτελεί φόρο, καθώς δεν έχει το χαρακτήρα ανταποδοτικού τέλους. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, το ΕΤΜΑΕΡ προορίζεται για την αποζημίωση των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) και το ύψος του επίμαχου ειδικού τέλους καθορίζεται ανά εξάμηνο με αποφάσεις της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ).
Το Β΄ Τμήμα του ΣτΕ, με πρόεδρο τον αντιπρόεδρο Φιλοκτήμονα Αρναούτογλου και εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας Αριστόβουλο Βώρο, αναφέρει ότι «το ανταποδοτικό τέλος διακρίνεται από το φόρο κατά το ότι αποτελεί μεν και αυτό, όπως ο φόρος, αναγκαστική παροχή, καταβάλλεται, όμως, έναντι ειδικής αντιπαροχής ήτοι έναντι ειδικώς παρεχόμενης δημόσιας υπηρεσίας». Και η δημόσια αυτή υπηρεσία «παρέχεται προεχόντως χάριν δημοσίου σκοπού, εξυπηρετούνται, όμως, με αυτήν ταυτοχρόνως και όποιοι την χρησιμοποιούν, που φέρουν και το βάρος των δαπανών της».
Σε άλλο σημείο των αποφάσεων, σημειώνεται ότι το ΕΤΜΕΑΡ αποτελεί φόρο και όχι εδικό τέλος και αυτό γιατί το ΕΤΜΕΑΡ «δεν έχει το χαρακτήρα ανταποδοτικού τέλους». Και δεν τον έχει γιατί δεν αποτελεί ειδική αντιπαροχή, αλλά «αποβλέπει στην οικονομική ενίσχυση του ειδικού λογαριασμού του νόμου 2773/1999», με τον οποίο ρυθμίζονται θέματα παραγωγής και συμπαραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ.
Ακόμη, το ΣτΕ αναφέρει ότι ο νόμος 4001/2011, ο οποίος αναθέτει στον υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής να ορίσει τη μεθοδολογία διαμόρφωσης του ύψους του ΕΤΜΑΕΡ και αφετέρου, παρέχει εξουσιοδότηση στη ΡΑΕ να καθορίσει τον συντελεστή χρέωσης ανά κατηγορία καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας, είναι αντίθετος στο άρθρο 78 παράγραφος 4 του Συντάγματος. Το άρθρο αυτό του Συντάγματος καθορίζει την έννοια του φόρου και κάτω από ποιες προϋποθέσεις μπορεί αυτός να επιβληθεί. Κατά συνέπεια, το ΕΤΜΕΑΡ δεν μπορεί να καθοριστεί με υπουργική απόφαση, παρά μόνο με νόμο. Όμως, λόγω της αντισυνταγματικότητας του θέματος, το Β΄ Τμήμα του ΣτΕ παρέπεμψε προς οριστική κρίση το όλο ζήτημα στην Ολομέλεια.
Τέλος, στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο έχουν προσφύγει πολίτες της Αττικής, όπως και διάφορες εταιρείες, ζητώντας να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική και παράνομη η απόφαση της ΡΑΕ, με την οποία καθορίστηκαν οι τιμές του ΕΤΜΕΑΡ για το β΄ εξάμηνο του 2013.
ΣΤΕ Συνταγματικά τα πληθυσμιακά κριτήρια για ίδρυση φαρμακείων
Δέχεται την ανάγκη ύπαρξης πληθυσμιακών κριτηρίων που να επιτρέπουν την ίδρυση και λειτουργία φαρμακείων η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, επικαλούμενη σοβαρούς λόγους δημοσίου συμφέροντος που σχετίζονται με την προστασία της δημόσιας υγείας και της κοινωνικής ασφάλισης.
Με πέντε εξαιρετικού ενδιαφέροντος αποφάσεις, που ερμηνεύουν τις συνταγματικές διατάξεις για την προστασία της οικονομικής και επαγγελματικής ελευθερίας, το ανώτατο δικαστήριο (αντίθετα με όσα είχε δεχθεί το 2005) έκρινε συνταγματικά ανεκτά και δικαιολογημένα τα πληθυσμιακά κριτήρια για τη χορήγηση άδειας φαρμακείου.
Επισημαίνοντας ότι ο ν. 3918/11 διατήρησε (με διαφορετικά ποσοστά) τα πληθυσμιακά κριτήρια που θέσπισε ο ν. 3457/06 (και αργότερα ο ν. 3852/10), το ΣτΕ δέχθηκε ότι αποτελούν μεν έναν σοβαρό περιορισμό της επαγγελματικής ελευθερίας, που όμως είναι συνταγματικά ανεκτός, αφού έτσι εξυπηρετούνται σοβαροί λόγοι δημοσίου συμφέροντος.
Οι δικαστικές αποφάσεις (228-232/14) χρησιμοποιούν σημαντική νομική επιχειρηματολογία που μπορεί να αξιοποιηθεί και σε ενδεχόμενες μελλοντικές δίκες σχετικές με την πλήρη απελευθέρωση επαγγελμάτων.
Συγκεκριμένα υπογραμμίζουν ότι στη συνταγματικά κατοχυρωμένη οικονομική και επαγγελματική ελευθερία μπορούν να επιβληθούν περιορισμοί που δικαιολογούνται από λόγους δημοσίου ή κοινωνικού συμφέροντος, που πρέπει να ορίζονται με τρόπο αντικειμενικό και να συνδέονται με το αντικείμενο και τον χαρακτήρα της ρυθμιζόμενης επαγγελματικής δραστηριότητας.
Ο περιορισμός
Σύμφωνα με το ΣτΕ, ο νομοθετικός περιορισμός της οικονομικής-επαγγελματικής ελευθερίας δεν μπορεί να έχει ως μοναδικό σκοπό την προστασία του οικονομικού συμφέροντος όσων ήδη ασκούν μια συγκεκριμένη επαγγελματική δραστηριότητα, προς βλάβη εκείνων που ενδιαφέρονται να ασκήσουν το επάγγελμα αυτό.
Η παλαιότερη (το 1991) επιβολή κριτηρίων για τα φαρμακεία κρίθηκε αντισυνταγματική από την Ολομέλεια ΣτΕ, καθώς αποσκοπούσε στο να εξασφαλίσει την οικονομική βιωσιμότητα των φαρμακείων. Ακολούθησαν νεότερες ρυθμίσεις στη λογική της λειτουργίας ενός φαρμακείου ανά 1.000 κατοίκους και υπήρξαν προσφυγές σε διάφορες περιοχές της χώρας για κατάργηση του κριτηρίου ως αντισυνταγματικού.
Η Ολομέλεια ΣτΕ δέχθηκε ότι «η εξασφάλιση της βιωσιμότητας των φαρμακείων και μάλιστα υπό συνθήκες λειτουργίας τους εκτός όρων ελεύθερου ανταγωνισμού, καθώς και η ορθολογική και ισόρροπη κατανομή τους σε ολόκληρη τη χώρα, προκειμένου να εξασφαλίζεται ο άμεσος και με ποιοτικά εχέγγυα εφοδιασμός του συνόλου του πληθυσμού με τα αναγκαία φάρμακα, αποτελούν επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος που δικαιολογούν την επιβολή περιορισμών όχι μόνο στην άσκηση αλλά και στην πρόσβαση στο επάγγελμα του φαρμακοποιού».
Το ΣτΕ έκρινε επίσης ότι τα πληθυσμιακά κριτήρια αποτελούν ένα αντικειμενικό κριτήριο που εξυπηρετεί επιτακτικούς σκοπούς δημοσίου συμφέροντος και ο σχετικός περιορισμός επιβλήθηκε εν όψει της συνταγματικής επιταγής προς την πολιτεία να μεριμνά για την υγεία των πολιτών και την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων.
Στην απόφαση γίνεται επίσης λόγος για την ανάγκη εξασφάλισης της ορθολογικής κατανομής φαρμακείων σε διάφορες περιοχές της χώρας, ενώ επισημαίνονται τα φαινόμενα πληθωρισμού και υπερσυνταγογραφήσεων, με συνέπεια την ανάπτυξη αθέμιτου ανταγωνισμού που μπορεί να έχει επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, στην προσπάθεια να εξασφαλιστεί η οικονομική βιωσιμότητα.
Με πέντε εξαιρετικού ενδιαφέροντος αποφάσεις, που ερμηνεύουν τις συνταγματικές διατάξεις για την προστασία της οικονομικής και επαγγελματικής ελευθερίας, το ανώτατο δικαστήριο (αντίθετα με όσα είχε δεχθεί το 2005) έκρινε συνταγματικά ανεκτά και δικαιολογημένα τα πληθυσμιακά κριτήρια για τη χορήγηση άδειας φαρμακείου.
Επισημαίνοντας ότι ο ν. 3918/11 διατήρησε (με διαφορετικά ποσοστά) τα πληθυσμιακά κριτήρια που θέσπισε ο ν. 3457/06 (και αργότερα ο ν. 3852/10), το ΣτΕ δέχθηκε ότι αποτελούν μεν έναν σοβαρό περιορισμό της επαγγελματικής ελευθερίας, που όμως είναι συνταγματικά ανεκτός, αφού έτσι εξυπηρετούνται σοβαροί λόγοι δημοσίου συμφέροντος.
Οι δικαστικές αποφάσεις (228-232/14) χρησιμοποιούν σημαντική νομική επιχειρηματολογία που μπορεί να αξιοποιηθεί και σε ενδεχόμενες μελλοντικές δίκες σχετικές με την πλήρη απελευθέρωση επαγγελμάτων.
Συγκεκριμένα υπογραμμίζουν ότι στη συνταγματικά κατοχυρωμένη οικονομική και επαγγελματική ελευθερία μπορούν να επιβληθούν περιορισμοί που δικαιολογούνται από λόγους δημοσίου ή κοινωνικού συμφέροντος, που πρέπει να ορίζονται με τρόπο αντικειμενικό και να συνδέονται με το αντικείμενο και τον χαρακτήρα της ρυθμιζόμενης επαγγελματικής δραστηριότητας.
Ο περιορισμός
Σύμφωνα με το ΣτΕ, ο νομοθετικός περιορισμός της οικονομικής-επαγγελματικής ελευθερίας δεν μπορεί να έχει ως μοναδικό σκοπό την προστασία του οικονομικού συμφέροντος όσων ήδη ασκούν μια συγκεκριμένη επαγγελματική δραστηριότητα, προς βλάβη εκείνων που ενδιαφέρονται να ασκήσουν το επάγγελμα αυτό.
Η παλαιότερη (το 1991) επιβολή κριτηρίων για τα φαρμακεία κρίθηκε αντισυνταγματική από την Ολομέλεια ΣτΕ, καθώς αποσκοπούσε στο να εξασφαλίσει την οικονομική βιωσιμότητα των φαρμακείων. Ακολούθησαν νεότερες ρυθμίσεις στη λογική της λειτουργίας ενός φαρμακείου ανά 1.000 κατοίκους και υπήρξαν προσφυγές σε διάφορες περιοχές της χώρας για κατάργηση του κριτηρίου ως αντισυνταγματικού.
Η Ολομέλεια ΣτΕ δέχθηκε ότι «η εξασφάλιση της βιωσιμότητας των φαρμακείων και μάλιστα υπό συνθήκες λειτουργίας τους εκτός όρων ελεύθερου ανταγωνισμού, καθώς και η ορθολογική και ισόρροπη κατανομή τους σε ολόκληρη τη χώρα, προκειμένου να εξασφαλίζεται ο άμεσος και με ποιοτικά εχέγγυα εφοδιασμός του συνόλου του πληθυσμού με τα αναγκαία φάρμακα, αποτελούν επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος που δικαιολογούν την επιβολή περιορισμών όχι μόνο στην άσκηση αλλά και στην πρόσβαση στο επάγγελμα του φαρμακοποιού».
Το ΣτΕ έκρινε επίσης ότι τα πληθυσμιακά κριτήρια αποτελούν ένα αντικειμενικό κριτήριο που εξυπηρετεί επιτακτικούς σκοπούς δημοσίου συμφέροντος και ο σχετικός περιορισμός επιβλήθηκε εν όψει της συνταγματικής επιταγής προς την πολιτεία να μεριμνά για την υγεία των πολιτών και την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων.
Στην απόφαση γίνεται επίσης λόγος για την ανάγκη εξασφάλισης της ορθολογικής κατανομής φαρμακείων σε διάφορες περιοχές της χώρας, ενώ επισημαίνονται τα φαινόμενα πληθωρισμού και υπερσυνταγογραφήσεων, με συνέπεια την ανάπτυξη αθέμιτου ανταγωνισμού που μπορεί να έχει επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, στην προσπάθεια να εξασφαλιστεί η οικονομική βιωσιμότητα.
Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2014
Νέα «βόμβα» ΣτΕ: Αντισυνταγματική η φορολόγηση των επιδομάτων των πανεπιστημιακών
Η απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ με ημερομηνία δημοσίευσης 14 Ιανουαρίου κρίνει αντισυνταγματική τη φορολόγηση των ειδικών επιδομάτων που λαμβάνουν οι πανεπιστημιακοί για την ενημέρωση της βιβλιοθήκης τους και τη συμμετοχή σε συνέδρια αφού δεν θεωρούνται εισόδημα.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της Απόφασης, κάθε παροχή που καταβάλλεται στο μισθωτό, με οποιαδήποτε ονομασία (επιχορήγηση, αποζημίωση, επίδομα κλπ.) που, κατά το νόμο ή από τη φύση της, προορίζεται να καλύψει δαπάνες στις οποίες αυτός υποβάλλεται για την εκτέλεση της υπηρεσίας που του έχει ανατεθεί ή την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διεξαγωγή της, δεν αποτελεί προσαύξηση μισθού και δεν υποβάλλεται σε φόρο εισοδήματος, έστω και αν από την παροχή αυτή ωφελείται έμμεσα ο μισθωτός.
Αυτό που μένει, επιπλέον, να διευκρινιστεί είναι από πότε θα πρέπει να επιστρέψει το Δημόσιο ως αχρεωστήτως καταβληθέντα, όσα φορολόγησε παρανόμως, καθώς η προσφυγή επί της οποίας εκδόθηκε η Απόφαση έγινε το 2004, λόγω των σχετικών προβλέψεων νόμου του 2002!
Το επίμαχο επίδομα είναι: 128 ευρώ για τον λέκτορα και τον επίκουρο καθηγητή, 184 ευρώ για τον αναπληρωτή και 273 ευρώ για τον καθηγητή.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της Απόφασης, κάθε παροχή που καταβάλλεται στο μισθωτό, με οποιαδήποτε ονομασία (επιχορήγηση, αποζημίωση, επίδομα κλπ.) που, κατά το νόμο ή από τη φύση της, προορίζεται να καλύψει δαπάνες στις οποίες αυτός υποβάλλεται για την εκτέλεση της υπηρεσίας που του έχει ανατεθεί ή την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διεξαγωγή της, δεν αποτελεί προσαύξηση μισθού και δεν υποβάλλεται σε φόρο εισοδήματος, έστω και αν από την παροχή αυτή ωφελείται έμμεσα ο μισθωτός.
Αυτό που μένει, επιπλέον, να διευκρινιστεί είναι από πότε θα πρέπει να επιστρέψει το Δημόσιο ως αχρεωστήτως καταβληθέντα, όσα φορολόγησε παρανόμως, καθώς η προσφυγή επί της οποίας εκδόθηκε η Απόφαση έγινε το 2004, λόγω των σχετικών προβλέψεων νόμου του 2002!
Το επίμαχο επίδομα είναι: 128 ευρώ για τον λέκτορα και τον επίκουρο καθηγητή, 184 ευρώ για τον αναπληρωτή και 273 ευρώ για τον καθηγητή.
Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2014
ΑΠΟΦΑΣΗ «Καμπανάκι» ΣτΕ για το «ψαλίδι» στις συντάξεις
Προειδοποιητικό «σήμα κινδύνου» εκπέμπει η Δικαιοσύνη ότι σε ενδεχόμενη μελλοντική μείωση των αποδοχών ασφαλισμένων, μπορεί να τεθεί ζήτημα υπέρβασης των συνταγματικά ανεκτών ελάχιστων ορίων αξιοπρεπούς διαβίωσης, καθώς και ότι η μείωση αυτή θα οδηγήσει στη συρρίκνωση των εισφορών και συνακόλουθα του εφάπαξ.
Η σοβαρή αυτή επισήμανση περιλαμβάνεται σε πρακτικό επεξεργασίας της Ολομέλειας διαταγμάτων του Συμβουλίου της Επικρατείας, που έκρινε (κατά πλειοψηφία) συνταγματικό και νόμιμο σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που τροποποιεί διατάξεις του Βασιλικού διατάγματος 160/70 «περί Ταμείου Αρωγής Λιμενικού Σώματος».
Το ζήτημα που προβλημάτισε ιδιαίτερα τους ανώτατους δικαστές ήταν το γεγονός ότι το σχέδιο ΠΔ συνοδευόταν από αναλογιστική μελέτη του 2008 (και όχι πρόσφατη) με επικαιροποιημένα οικονομικά στοιχεία από σχετική έκθεση του Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής. Το ΣτΕ είχε αναβάλει τον περασμένο Αύγουστο την επεξεργασία του σχεδίου ΠΔ περιμένοντας να σταλεί αναλογιστική μελέτη, αφού κατά την ερμηνεία του Συντάγματος, η λειτουργία των οργανισμών κανονικής ασφάλισης πρέπει να στηρίζεται σε επιστημονική βάση, που διασφαλίζεται με τις αναλογιστικές μελέτες.
Ωστόσο, το ΣτΕ έκρινε τώρα (με ψήφους 6-3) επαρκή τα στοιχεία που στάλθηκαν (έστω και χωρίς επικαιροποιημένη αναλογιστική μελέτη) και εκλογικευμένο το προβλεπόμενο σύστημα του σχεδίου ΠΔ με εκτίμηση των διαθεσίμων του Ταμείου σε 52.317.457 ευρώ μέχρι το 2020, αφού λήφθηκαν υπόψη τα νέα συνταξιοδοτικά όρια και το νέο μισθολόγιο (ν.4150/12).
Κρίνοντας νόμιμες όλες τις ρυθμίσεις του σχεδίου, το ΣτΕ (359/13 επισήμανε πάντως ότι: «Τυχόν μελλοντική περαιτέρω μείωση των αποδοχών ενέργειας των μετόχων του Ταμείου, ανεξαρτήτως του αν αυτή θα ήταν πλέον συνταγματικά επιτρεπτή εξ απόψεως του ελαχίστου ορίου αξιοπρεπούς διαβίωσης των ασφαλιζομένων κρατικών λειτουργών, είναι καταρχήν δυνατό να επιφέρει μείωση των καταβαλλόμενων εκ μέρους τους εισφορών προς το Ταμείο, όμως (λόγω του ανταποδοτικού χαρακτήρα του Ταμείου αυτού) η περαιτέρω συνέπεια θα ήταν και η αντίστοιχη μείωση του καταβαλλόμενου εφάπαξ βοηθήματος».
Η σοβαρή αυτή επισήμανση περιλαμβάνεται σε πρακτικό επεξεργασίας της Ολομέλειας διαταγμάτων του Συμβουλίου της Επικρατείας, που έκρινε (κατά πλειοψηφία) συνταγματικό και νόμιμο σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που τροποποιεί διατάξεις του Βασιλικού διατάγματος 160/70 «περί Ταμείου Αρωγής Λιμενικού Σώματος».
Το ζήτημα που προβλημάτισε ιδιαίτερα τους ανώτατους δικαστές ήταν το γεγονός ότι το σχέδιο ΠΔ συνοδευόταν από αναλογιστική μελέτη του 2008 (και όχι πρόσφατη) με επικαιροποιημένα οικονομικά στοιχεία από σχετική έκθεση του Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής. Το ΣτΕ είχε αναβάλει τον περασμένο Αύγουστο την επεξεργασία του σχεδίου ΠΔ περιμένοντας να σταλεί αναλογιστική μελέτη, αφού κατά την ερμηνεία του Συντάγματος, η λειτουργία των οργανισμών κανονικής ασφάλισης πρέπει να στηρίζεται σε επιστημονική βάση, που διασφαλίζεται με τις αναλογιστικές μελέτες.
Ωστόσο, το ΣτΕ έκρινε τώρα (με ψήφους 6-3) επαρκή τα στοιχεία που στάλθηκαν (έστω και χωρίς επικαιροποιημένη αναλογιστική μελέτη) και εκλογικευμένο το προβλεπόμενο σύστημα του σχεδίου ΠΔ με εκτίμηση των διαθεσίμων του Ταμείου σε 52.317.457 ευρώ μέχρι το 2020, αφού λήφθηκαν υπόψη τα νέα συνταξιοδοτικά όρια και το νέο μισθολόγιο (ν.4150/12).
Κρίνοντας νόμιμες όλες τις ρυθμίσεις του σχεδίου, το ΣτΕ (359/13 επισήμανε πάντως ότι: «Τυχόν μελλοντική περαιτέρω μείωση των αποδοχών ενέργειας των μετόχων του Ταμείου, ανεξαρτήτως του αν αυτή θα ήταν πλέον συνταγματικά επιτρεπτή εξ απόψεως του ελαχίστου ορίου αξιοπρεπούς διαβίωσης των ασφαλιζομένων κρατικών λειτουργών, είναι καταρχήν δυνατό να επιφέρει μείωση των καταβαλλόμενων εκ μέρους τους εισφορών προς το Ταμείο, όμως (λόγω του ανταποδοτικού χαρακτήρα του Ταμείου αυτού) η περαιτέρω συνέπεια θα ήταν και η αντίστοιχη μείωση του καταβαλλόμενου εφάπαξ βοηθήματος».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)